11 نوامبر 2024- یک کارآزمایی تصادفی کنترل شده ی اخیر نشان داده است که سیتاگلیپتین از گروه دارویی مهارکننده های DPP-4، به طور قابل توجهی کنترل قند خون را در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع 1 بهبود می بخشد و برای مدیریت مراحل اولیه نفروپاتی دیابتی در این بیماران نویدبخش است. در این مطالعه از سیستم حلقه بسته هیبریدی پیشرفته MiniMed 780G (AHCL) برای بهینه سازی تحویل انسولین و بهبود مدیریت دیابت استفاده شد.

محققان در مجله Diabetologia نوشتند: سیتاگلیپتین، هنگامی که به عنوان یک درمان اضافی در کنار استفاده از سیستم پیشرفته حلقه بسته هیبریدی((AHCL[1] استفاده می‌شود، یک اثر محافظتی کلیوی را برای افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و نفروپاتی دیابتی بدون به خطر انداختن ایمنی بیماران نشان داد.

مهار کننده های دی پپتیدیل پپتیداز-4 (DPP-4) اثرات مفیدی بر شاخص های متابولیک مختلف در دیابت دارند. فاکتور مشتق از سلول استرومایی 1 (SDF-1)، عضوی از خانواده کموکاین CXC است که در اندام های مختلف بیان می شود و عملکردهای متعددی دارد. SDF-1 توسط آنزیم DPP-4 که ​​به شدت در کلیه ها بیان می شود، شکسته و غیرفعال می شود. بنابراین مهار DPP-4 منجر به افزایش SDF-1 کلیه می‌شود که از طریق خواص ضدالتهابی و ضد استرس اکسیداتیو و در نتیجه، بهبود فشار خون و هایپرفیلتراسیون گلومرولی باعث اعمال چندگانه محافظتی روی کلیه ی دیابتی می‌شود. با این حال، اطلاعات در مورد نقش SDF-1 در نفروپاتی دیابتی کافی نیست. اخیراً، سطح سرمی SDF-1 به عنوان یک نشانگر قوی برای بیماری کلیه ی دیابتی در دیابت نوع 2 معرفی شده است. با توجه به این موضوع، دکتر نانسی اس. البارباری، و همکارانش از گروه اطفال دانشکده پزشکی، دانشگاه عین شمس در قاهره، یک کارآزمایی تصادفی کنترل شده را برای ارزیابی تاثیر سیتاگلیپتین به عنوان یک درمان اضافی در کنار استفاده از سیستم حلقه یبسته هیبریدی پیشرفته در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع 1 و نفروپاتی انجام دادند.

برای این منظور، محققان یک کارآزمایی تصادفی‌سازی شده با گروه موازی و کنترل‌شده با برچسب باز در کلینیک دیابت کودکان در دانشگاه عین شمس مصر انجام دادند. این مطالعه شامل 46 نوجوان با میانگین سنی 2.43 ± 14.13 سال بود که حداقل شش ماه قبل از مطالعه از سیستم MiniMed 780G استفاده می کردند.  HbA1c شرکت کنندگان مساوی یا کمتر از 8.5% بود و نفروپاتی دیابتی با میکروآلبومینوری را نشان دادند. آنها به طور تصادفی در دو گروه (23 نفر) قرار گرفتند. گروه مداخله سیتاگلیپتین خوراکی را با دوز 50 میلی گرم به مدت سه ماه دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل به استفاده از سیستم AHCL بدون سیتاگلیپتین ادامه دادند.

اندازه گیری پیامد اولیه تغییر در نسبت آلبومین به کراتینین ادرار (UACR) پس از سه ماه تجویز سیتاگلیپتین بود، و پیامد کلیدی ثانویه تغییر در سطوح SDF-1 نسبت به شروع درمان بود.

این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:

•  داده‌های همه شرکت‌کنندگان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و هیچ تفاوت معنی‌داری در ویژگی‌های بالینی و آزمایشگاهی در ابتدای تحقیق، و همچنین تنظیمات سیستم AHCL، بین گروه‌ها آشکار نشد.

•  سطح سرمی SDF-1 به طور قابل توجهی در تمام افراد مبتلا به دیابت نوع 1 در مقایسه با افراد سالم بالاتر بود.

•  پس از سه ماه درمان، سیتاگلیپتین منجر به کاهش قابل توجهی در سطح SDF-1 شد که از 0.73 ± 3.58 به 0.76 ± 1.99 نانوگرم در میلی لیتر کاهش یافت، همراه با بهبود نسبت آلبومین به کراتینین ادرار(UACR)، که از 2.41 ± 7.27 به 0.31 ± 1.32 میلی گرم در میلی مول تغییر کرد.

•  سیتاگلیپتین با کاهش سطح قند خون پس از غذا، خوانش های قند خون پایین تر توسط حسگر، کاهش ضریب تغییرات، و کاهش دوز کل روزانه ی انسولین همراه بود.

•  زمان در محدوده(70-180میلی گرم در دسی لیتر) و نسبت انسولین به کربوهیدرات به طور قابل توجهی افزایش یافت.

•  سیتاگلیپتین بی خطر و قابل تحمل بود و هیچ موردی از هیپوگلایسمی شدید یا کتواسیدوز دیابتی گزارش نشد.

این یافته ها نشان داد که سیتاگلیپتین، که با دوز 50 میلی گرم خوراکی روزانه به مدت سه ماه تجویز می شود، یک درمان اضافه ی ایمن برای سیستم AHCL برای نوجوانان مبتلا به دیابت نوع 1 و نفروپاتی دیابتی است. سیتاگلیپتین سطوح گلوکز خون وTIR را بهبود بخشید و همزمان نوسانات گلایسمی، دوز انسولین، نسبت آلبومین/کراتینین ادراری (UACR) و سطوح SDF-1 را کاهش داد، که منجر به یک اثر محافظتی کلیوی در بین شرکت‌کنندگان شد.

با این حال، برای تایید این نتایج، ارزیابی اثربخشی و پروفایل های ایمنی کامل سیتاگلیپتین، و بررسی اثرات طولانی مدت آن بر پیشرفت بیماری کلیوی و سایر عوارض مرتبط با دیابت، مطالعات بیشتری با دوره های پیگیری طولانی مدت ضروری است. محققان نتیجه گیری کردند که سیتاگلیپتین نفروپاتی دیابتی را در دیابت نوع 1 از طریق SDF-1 یا مکانیسم های دیگر بهبود می بخشد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/sitagliptin-improves-glycemic-control-and-protect-kidneys-in-adolescents-with-type-1-diabetes-new-study-finds-137406